Retreatmentta rezidüel dolgu materyallerinin uzaklaştırılmasında kullanılan farklı irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin bağlanma dayanımına etkisi
[ X ]
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, retreatment (RT) sırasında rezidüel kök kanal dolum materyallerini uzaklaştırmak için kullanılan standart iğne irrigasyonu (Sİİ), sonik (EDDY), pasif ultrasonik (PUİ), foton kaynaklı fotoakustik akım (PIPS) ve şok dalgası ile geliştirilmiş emisyon fotoakustik akım (SWEEPS) irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin, kök kanal dolum maddesi ile radiküler dentinin bağlanma dayanımına etkisini karşılaştırmaktır. Yöntem: Bu çalışmada toplamda 80 adet tek kök ve tek kanala sahip insan maksiller kesici dişi kullanıldı. Dişlerin kronları, kök uzunlukları 18 ± 0,1 mm olacak şekilde uzaklaştırıldı. Kök kanalları ProTaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, İsviçre) eğe sistemi ve endomotor (VDW, Münih, Almanya) kullanılarak X3'e kadar preparasyon yapıldı. Kök kanalları TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG Dentaire, La Chaux-de-Fonds, İsviçre) kök kanal dolgu patı ve uygun güta-perka kullanılarak, tek kon tekniği ile dolduruldu. RT işleminde ProTaper Universal Retreatment (Dentsply Maillefer, Ballaigues, İsviçre) eğe sistemi ve endomotor (VDW) ile kök kanal dolgusu uzaklaştırıldı. Ek olarak kök kanallarında X4 nolu eğe kullanılarak preparasyon yapıldı. Ardından örnekler final irrigasyon aktivasyon yöntemlerine göre 5 gruba ayrıldı (n=16); Sİİ irrigasyonu, EDDY, PUİ, PIPS ve SWEEPS. Tüm gruplarda aktivasyon işlemi, 1 mL irrigasyon solüsyonunun 30 sn boyunca 3 aktivasyon döngüsü şeklinde uygulanması ile gerçekleştirildi. Aktivasyon işlemlerinin ardından, kök kanalları aynı malzemeler ve teknik ile yeniden dolduruldu. Kök kanal dolgu patının tamamen sertleşmesi amacıyla dişler 37 °C'de 14 gün boyunca bekletildi. Daha sonra köklerden koronal, orta ve apikal bölgeleri temsil etmek üzere 1,5 ± 0,1 mm kalınlığında kesitler alındı. Elde edilen kesitlere evrensel test cihazı (AGS-X, Shimadzu Corp., Kyoto, Japonya) kullanılarak, 1 mm/dk hızda push-out testi uygulandı ve cihazda ölçülen Newton değerleri MPa'ya dönüştürülerek istatistiksel analiz yapıldı. Elde edilen verilerin normalliği Shapiro-Wilk testi ile değerlendirildi ve normalliğin sağlanamaması nedeniyle grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis testi uygulandı. Anlamlı farklılık tespit edilen durumlarda, hangi gruplar veya kesitler arasında fark olduğunu belirlemek için Mann-Whitney U testi uygulandı. Bulgular: Mevcut çalışmada koronal kesitte SWEEPS'te kök kanal dolgu materyalinin radiküler dentine bağlanma dayanımı EDDY, Sİİ ve PUİ'ye kıyasla istatistiksel açıdan anlamlı olarak daha yüksek bulundu (P<0,05). Koronal kesit için diğer gruplar arasında bağlanma dayanımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Orta ve apikal kesitlerde gruplar arasında kök kanal dolgu materyalinin radiküler dentine bağlanma dayanımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Grup içi yapılan değerlendirmede ise SWEEPS'te koronal kesitte, orta ve apikal kesitlere kıyasla radiküler dentine bağlanma dayanımı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu (P<0,05). Sİİ, PUİ, EDDY ve PIPS'ta kök kanal dolgu materyalinin radiküler dentine bağlanma dayanımı açısından koronal, orta ve apikal kesitler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Özellikle SWEEPS yönteminin koronal kesitte diğer yöntemlere göre anlamlı düzeyde daha yüksek bağlanma dayanımı sağladığını ortaya koymuştur. Orta ve apikal kesitlerde ise gruplar arasında anlamlı fark gözlenmemiştir. En sık karşılaşılan başarısızlık tipi koheziv kırıklar olup, SWEEPS'te bu başarısızlık tipinin koronal bölgede daha belirgin olduğu saptanmıştır. Elde edilen bulgular, irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin özellikle koronal düzeyde bağlanma dayanımını etkilediğini ve SWEEPS'in bu açıdan avantaj sağlayabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Cerrahi olmayan retreatment, irrigasyon aktivasyon yöntemleri, push-out bağlanma dayanımı sonik aktivasyon, fotoakustik akımlanma, kalsiyum-silikat içerikli pat
Objective: This study aimed to compare the effects of standard needle irrigation (SNI), sonic activation (EDDY), passive ultrasonic irrigation (PUI), photon-induced photoacoustic streaming (PIPS), and shock wave-enhanced emission photoacoustic streaming (SWEEPS) used during retreatment (RT) on the bond strength of a calcium silicate–based root canal sealer to radicular dentin. Methods: A total of 80 extracted human maxillary central incisors with single roots and canals were used. The crowns were removed to obtain root lengths of 18 ± 0.1 mm. Root canals were prepared up to size X3 using the ProTaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) system and an endomotor (VDW, Munich, Germany). All canals were filled with TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG Dentaire, La Chaux-de-Fonds, Switzerland) and gutta-percha using the single-cone technique. For RT, the fillings were removed with the ProTaper Universal Retreatment (Dentsply Maillefer) system and an additional preparation with size X4 was performed. The specimens were then randomly divided into five groups (n=16) according to the final irrigation activation method: SNI, EDDY, PUI, PIPS, and SWEEPS. In all groups, 1 mL of irrigant was activated for three 30-second cycles. After activation, canals were refilled using the same materials and technique and stored at 37 °C for 14 days to allow complete sealer setting. The roots were sectioned into 1.5 ± 0.1 mm slices representing coronal, middle, and apical thirds. Push-out bond strength was measured using a universal testing machine (AGS-X, Shimadzu Corp., Kyoto, Japan) at a crosshead speed of 1 mm/min, and values in Newtons were converted to MPa. Data normality was assessed using the Shapiro–Wilk test, and since normality was not satisfied, the Kruskal–Wallis and Mann–Whitney U tests were applied. Results: In the coronal third, bond strength was significantly higher with SWEEPS compared with EDDY, SNI, and PUI (P<0.05). No significant differences were observed among groups in the middle and apical thirds. Within-group analysis showed that in the SWEEPS group, coronal bond strength was significantly higher than in middle and apical thirds (P<0.05). No significant intra-group differences were observed for SNI, EDDY, PUI, or PIPS. Conclusion: SWEEPS provided significantly higher bond strength in the coronal third compared to other methods, while no differences were found at middle and apical levels. Cohesive failures were the most frequent, with coronal predominance in SWEEPS. These findings suggest that irrigation activation methods particularly affect coronal bond strength, and SWEEPS may offer a clinical advantage in this regard. Keywords: Non-surgical retreatment; irrigation activation techniques; push-out bond strength; photoacoustic streaming; sonic activation; calcium silicate-based sealer.
Objective: This study aimed to compare the effects of standard needle irrigation (SNI), sonic activation (EDDY), passive ultrasonic irrigation (PUI), photon-induced photoacoustic streaming (PIPS), and shock wave-enhanced emission photoacoustic streaming (SWEEPS) used during retreatment (RT) on the bond strength of a calcium silicate–based root canal sealer to radicular dentin. Methods: A total of 80 extracted human maxillary central incisors with single roots and canals were used. The crowns were removed to obtain root lengths of 18 ± 0.1 mm. Root canals were prepared up to size X3 using the ProTaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) system and an endomotor (VDW, Munich, Germany). All canals were filled with TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG Dentaire, La Chaux-de-Fonds, Switzerland) and gutta-percha using the single-cone technique. For RT, the fillings were removed with the ProTaper Universal Retreatment (Dentsply Maillefer) system and an additional preparation with size X4 was performed. The specimens were then randomly divided into five groups (n=16) according to the final irrigation activation method: SNI, EDDY, PUI, PIPS, and SWEEPS. In all groups, 1 mL of irrigant was activated for three 30-second cycles. After activation, canals were refilled using the same materials and technique and stored at 37 °C for 14 days to allow complete sealer setting. The roots were sectioned into 1.5 ± 0.1 mm slices representing coronal, middle, and apical thirds. Push-out bond strength was measured using a universal testing machine (AGS-X, Shimadzu Corp., Kyoto, Japan) at a crosshead speed of 1 mm/min, and values in Newtons were converted to MPa. Data normality was assessed using the Shapiro–Wilk test, and since normality was not satisfied, the Kruskal–Wallis and Mann–Whitney U tests were applied. Results: In the coronal third, bond strength was significantly higher with SWEEPS compared with EDDY, SNI, and PUI (P<0.05). No significant differences were observed among groups in the middle and apical thirds. Within-group analysis showed that in the SWEEPS group, coronal bond strength was significantly higher than in middle and apical thirds (P<0.05). No significant intra-group differences were observed for SNI, EDDY, PUI, or PIPS. Conclusion: SWEEPS provided significantly higher bond strength in the coronal third compared to other methods, while no differences were found at middle and apical levels. Cohesive failures were the most frequent, with coronal predominance in SWEEPS. These findings suggest that irrigation activation methods particularly affect coronal bond strength, and SWEEPS may offer a clinical advantage in this regard. Keywords: Non-surgical retreatment; irrigation activation techniques; push-out bond strength; photoacoustic streaming; sonic activation; calcium silicate-based sealer.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Diş Hekimliği, Dentistry
