Serbest Zaman Engelleri ile Baş Etme Stratejileri: Üniversite Öğrencileri Örneği

dc.contributor.authorGüler, Cemal
dc.contributor.authorDemirel, Duygu Harmandar
dc.contributor.authorCaki, Veli Ozan
dc.contributor.authorBudak, Davut
dc.date.accessioned2026-01-24T12:01:30Z
dc.date.available2026-01-24T12:01:30Z
dc.date.issued2020
dc.departmentAlanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
dc.description.abstractBu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin rekreasyonelaktivitelere katılımları ile serbest zaman engelleriyle baş etme stratejilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesidir.Çalışmanın evrenini üniversite öğrencileri oluştururken örneklem grubunu uygun örnekleme ve gönüllü katılım ilkesine bağlı olarakbelirlenmiş 324 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak demografik veri formuna ilave olarak Hubbard ve Mannell (2001) tarafından geliştirilen, Elkins (2004) tarafından rekreasyonel kampüs sporlarına modifiye edilen ve Beggs, Elkins ve Powers (2005) tarafından geçerliği doğrulanan, Türk üniversite öğrenciler için Türkçe adaptasyonu Yerlisu Lapa (2014) tarafından gerçekleştirilmiş olan “Serbest Zaman Engelleri ile Baş Etme StratejileriÖlçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde katılımcıların kişisel bilgilerinin dağılımlarını belirlemek için yüzde ve frekans tanımlayıcı istatistik yöntemleri, verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için verilerin çarpıklık ve basıklık değerleri kontrol edilmiştir. Ayrıca t-testive anova testi analizi yöntemleri kullanılmıştır (? = 0.05). Bulgulara göre katılımcıların yaş, refah düzeyi, haftalık boş zaman süresi yeterliği değişkenlerine göre anlamlı farklılık belirlenemezken, katılımcıların cinsiyet, sınıf, sportif etkinliklere katılım durumu ve boş zaman değerlendirme güçlüğü çekme durumlarına göre beceri kazanma stratejileri alt boyutunda anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin sosyo demografik özelliklere göre serbest zamanda karşılaştıkları engeller ile baş etme stratejileri farklılık gösterebilmektedir. Bireylerin serbest zaman engelleriyle nasıl baş etmesi gerektiği ile ilgili çalışmaların nicel ve nitel yöntemler olarak artması gerekmektedir. Çalışmanın sınırlılıkları ve gelecek çalışmalara yönelik değerlendirmeler bu anlamda tartışılmıştır.
dc.identifier.doi10.29228/TurkishStudies.43508
dc.identifier.endpage1930
dc.identifier.issn2667-5617
dc.identifier.issue4
dc.identifier.startpage1919
dc.identifier.trdizinid427773
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/427773
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.29228/TurkishStudies.43508
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12868/4391
dc.identifier.volume15
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTurkish Studies - Social Sciences
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260121
dc.subjectEğitim
dc.subjectEğitim Araştırmaları,Davranış Bilimleri
dc.titleSerbest Zaman Engelleri ile Baş Etme Stratejileri: Üniversite Öğrencileri Örneği
dc.typeArticle

Dosyalar