Two-Year Functional Outcomes of Peripheral Nerve Injuries Following the Earthquake
[ X ]
Tarih
2025
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Aim: This study aimed to evaluate the types of peripheral nerve injuries that developed after the Kahramanmaraş earthquakes of February 6, 2023, the accompanying complications, the treatments applied and the functional outcomes obtained at the end of a two-year follow-up period. The study also sought to reveal the long-term functional impact of nerve damage caused by crush injuries and compartment pressure following earthquakes. Methods: This retrospective study included 19 patients diagnosed with peripheral nerve injury after the earthquake, who completed a 24-month follow-up. Diagnoses were confirmed through physical examination, electromyography (EMG) and magnetic resonance imaging (MRI) when necessary. Data regarding the affected nerve, surgical interventions, systemic complications, orthosis use and rehabilitation processes were recorded. Functional outcomes were assessed with nerve-specific validated scales: peroneal (FAAM, AOFAS), radial (DASH), sciatic (LEFS) and brachial plexus (CSS). Results: The most frequently affected nerve was the peroneal nerve (42%), followed by sciatic, radial and brachial plexus injuries. Fasciotomy was performed in 62% of the patients and 74% underwent additional surgical procedures. Functional scores remained generally low at the end of the second year; however, patients who maintained regular rehabilitation follow-up demonstrated more notable improvement. Regression analysis showed that prolonged time under debris and undergoing fasciotomy independently predicted poorer functional outcomes. Conclusion: Peripheral nerve injuries following earthquakes may be overlooked in the acute period but can lead to long-term functional deficits. Regular follow-up, a multidisciplinary approach and uninterrupted rehabilitation are essential for optimal recovery. Disruption of rehabilitation services in disaster settings significantly limits functional improvement.
Amaç: Bu çalışma, 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremleri sonrasında gelişen periferik sinir yaralanmalarının tiplerini, eşlik eden komplikasyonları, uygulanan tedavileri ve iki yıllık takip sonunda elde edilen fonksiyonel sonuçları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Deprem sonrası crush ve kompartman basısına bağlı sinir hasarlarının uzun dönem fonksiyonel kayıp üzerindeki etkisini ortaya koymak hedeflenmiştir. Yöntemler: Retrospektif olarak tasarlanan çalışmada, deprem sonrasında periferik sinir yaralanması tanısı alan ve 24 aylık takibi tamamlanan 19 hasta incelenmiştir. Tanılar fizik muayene, EMG ve gerektiğinde MRG ile doğrulanmıştır. Etkilenen sinir, uygulanan cerrahi işlemler, sistemik komplikasyonlar, ortez kullanımı ve rehabilitasyon süreci kaydedilmiştir. Fonksiyonel değerlendirme sinire özgü validasyonlu ölçeklerle yapılmıştır: peroneal (FAAM, AOFAS), radial (DASH), siyatik (LEFS) ve brakial pleksus (CSS). Bulgular: En sık peroneal sinir tutulumu (%42) saptanmıştır; ardından siyatik, radial ve brakial pleksus yaralanmaları gelmektedir. Hastaların %62’sine fasyotomi, %74’üne ek cerrahi girişimler yapılmıştır. İkinci yıl sonunda fonksiyonel skorlar genel olarak düşük seyretmiş; düzenli rehabilitasyon takibi sağlayabilen az sayıdaki hastada daha belirgin iyileşme izlenmiştir. Regresyon analizinde enkaz altında kalma süresinin artması ve fasyotomi uygulanması fonksiyonel sonuçları bağımsız olarak olumsuz etkilemiştir. Sonuç: Deprem sonrası periferik sinir yaralanmaları, erken dönemde sıklıkla gözden kaçsa da uzun süreli fonksiyonel kayıplara yol açabilmektedir. Düzenli takip, multidisipliner yaklaşım ve kesintisiz rehabilitasyon iyileşmede kritik öneme sahiptir. Afet koşullarında rehabilitasyonun sürdürülememesi fonksiyonel iyileşmeyi belirgin biçimde sınırlandırmaktadır.
Amaç: Bu çalışma, 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremleri sonrasında gelişen periferik sinir yaralanmalarının tiplerini, eşlik eden komplikasyonları, uygulanan tedavileri ve iki yıllık takip sonunda elde edilen fonksiyonel sonuçları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Deprem sonrası crush ve kompartman basısına bağlı sinir hasarlarının uzun dönem fonksiyonel kayıp üzerindeki etkisini ortaya koymak hedeflenmiştir. Yöntemler: Retrospektif olarak tasarlanan çalışmada, deprem sonrasında periferik sinir yaralanması tanısı alan ve 24 aylık takibi tamamlanan 19 hasta incelenmiştir. Tanılar fizik muayene, EMG ve gerektiğinde MRG ile doğrulanmıştır. Etkilenen sinir, uygulanan cerrahi işlemler, sistemik komplikasyonlar, ortez kullanımı ve rehabilitasyon süreci kaydedilmiştir. Fonksiyonel değerlendirme sinire özgü validasyonlu ölçeklerle yapılmıştır: peroneal (FAAM, AOFAS), radial (DASH), siyatik (LEFS) ve brakial pleksus (CSS). Bulgular: En sık peroneal sinir tutulumu (%42) saptanmıştır; ardından siyatik, radial ve brakial pleksus yaralanmaları gelmektedir. Hastaların %62’sine fasyotomi, %74’üne ek cerrahi girişimler yapılmıştır. İkinci yıl sonunda fonksiyonel skorlar genel olarak düşük seyretmiş; düzenli rehabilitasyon takibi sağlayabilen az sayıdaki hastada daha belirgin iyileşme izlenmiştir. Regresyon analizinde enkaz altında kalma süresinin artması ve fasyotomi uygulanması fonksiyonel sonuçları bağımsız olarak olumsuz etkilemiştir. Sonuç: Deprem sonrası periferik sinir yaralanmaları, erken dönemde sıklıkla gözden kaçsa da uzun süreli fonksiyonel kayıplara yol açabilmektedir. Düzenli takip, multidisipliner yaklaşım ve kesintisiz rehabilitasyon iyileşmede kritik öneme sahiptir. Afet koşullarında rehabilitasyonun sürdürülememesi fonksiyonel iyileşmeyi belirgin biçimde sınırlandırmaktadır.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Orthopaedics, Ortopedi
Kaynak
Acta Medica Alanya
Acta Medica Alanya
Acta Medica Alanya
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
9
Sayı
3
