Subjective Cognitive Impairment in Major Depressive Disorder: Predictors and Clinical Outcomes
[ X ]
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Aim: Individuals with subjective cognitive impairment (SCI) and major depressive disorder (MDD) are at high risk of developing neurodegenerative diseases. Studies suggest that SCI may be associated with concurrent cognitive performance and is also strongly associated with depressive symptoms. In this context, we aimed to evaluate the relationship between SCI and depression severity and to reveal predictive factors for SCI with current cognitive performance. Methods: Forty-two patients with MDD were divided into two groups: patients with and without SCI. All participants were administered the Montreal Cognitive Assessment (MoCA) and the Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D). A logistic regression model was used to add demographic characteristics to the results obtained. Results: Individuals with SCI (n=21) were older (p=0.014) and less educated (p=0.006) than non-SCI patients (n=21) with MDD. Additionally, the mean of the MoCA total score was significantly higher in the non-SCI group (Student's t Test, p=0.011). Depression severity was the same throughout the groups (HAM-D, ??2: 2.10, p= 0.28). Language dysfunction is one of the MoCA subtests, language impairment emerged as a key predictor in the binary logistic regression model, identified through Backward Wald elimination, for detecting depressive patients with SCI (p=0.007; OR=0.366; 95% CI 0.177-0.756). Conclusion: Our findings suggest that SCI accurately reflects concurrent cognitive performance in a clinic-based sample of MDD. The results also suggest that the clinical interpretation of SCI should take into account the possible impact of depression on the language domain.
Amaç: Öznel bilişsel bozukluk (ÖBB) ve major depresif bozukluğu (MDB) olan bireylerde nörodejeneratif hastalık gelişme riski yüksektir. Çalışmalar ÖBB’nin eş zamanlı kognitif performansla ilişkili olabileceği gibi, depresif semptomlarla da güçlü bir bağlantısı olduğunu ileri sürmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmada ÖBB ile depresyon şiddeti arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi ve ÖBB için prediktif faktörleri mevcut kognitif performansla ortaya koymayı amaçladık. Metot: MDB tanısı alan 42 birey ÖBB eşlik edip etmemesine göre iki gruba ayrıldı. Tüm katılımcılara Montreal Bilişsel Değerlendirme (MoCA), Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HAM-D) uygulandı. Elde edilen sonuçlara demografik özellikler eklenerek bir lojistik regresyon modeli kullanılmıştır. Sonuçlar: ÖBB'li bireyler (n=21), ÖBB'li olmayan bireylere (n=21) göre daha yaşlı ve daha düşük eğitim düzeyindeydi. Ayrıca MoCA toplam puan ortalaması ÖBB olmayan grupta anlamlı olarak daha yüksekti (Student’s t Test, p=0.011). Depresyon şiddeti her iki grupta benzerdi (HAM-D, ??2: 2.10, p= 0.28). MoCA alt testlerinden biri olan dil bozukluğu, ÖBB'yi tespit etmek için binary lojistik regresyon modelinde, Backward Wald eliminasyonu yöntemiyle anlamlı prediktif değer gösterdi (p=0.007; OR=0.366; %95 CI 0.177-0.756). Sonuç: Bulgularımız, MDB'nin klinik tabanlı bir örneklemde ÖBB'nin eşzamanlı bilişsel performansı doğru bir şekilde yansıttığını göstermektedir. Sonuçlar ayrıca ÖBB'nin klinik yorumunun, depresyonun dil alanı üzerindeki olası etkisinin de dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Amaç: Öznel bilişsel bozukluk (ÖBB) ve major depresif bozukluğu (MDB) olan bireylerde nörodejeneratif hastalık gelişme riski yüksektir. Çalışmalar ÖBB’nin eş zamanlı kognitif performansla ilişkili olabileceği gibi, depresif semptomlarla da güçlü bir bağlantısı olduğunu ileri sürmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmada ÖBB ile depresyon şiddeti arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi ve ÖBB için prediktif faktörleri mevcut kognitif performansla ortaya koymayı amaçladık. Metot: MDB tanısı alan 42 birey ÖBB eşlik edip etmemesine göre iki gruba ayrıldı. Tüm katılımcılara Montreal Bilişsel Değerlendirme (MoCA), Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HAM-D) uygulandı. Elde edilen sonuçlara demografik özellikler eklenerek bir lojistik regresyon modeli kullanılmıştır. Sonuçlar: ÖBB'li bireyler (n=21), ÖBB'li olmayan bireylere (n=21) göre daha yaşlı ve daha düşük eğitim düzeyindeydi. Ayrıca MoCA toplam puan ortalaması ÖBB olmayan grupta anlamlı olarak daha yüksekti (Student’s t Test, p=0.011). Depresyon şiddeti her iki grupta benzerdi (HAM-D, ??2: 2.10, p= 0.28). MoCA alt testlerinden biri olan dil bozukluğu, ÖBB'yi tespit etmek için binary lojistik regresyon modelinde, Backward Wald eliminasyonu yöntemiyle anlamlı prediktif değer gösterdi (p=0.007; OR=0.366; %95 CI 0.177-0.756). Sonuç: Bulgularımız, MDB'nin klinik tabanlı bir örneklemde ÖBB'nin eşzamanlı bilişsel performansı doğru bir şekilde yansıttığını göstermektedir. Sonuçlar ayrıca ÖBB'nin klinik yorumunun, depresyonun dil alanı üzerindeki olası etkisinin de dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Clinical Sciences (Other), Klinik Tıp Bilimleri (Diğer)
Kaynak
Acta Medica Alanya
Acta Medica Alanya
Acta Medica Alanya
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
9
Sayı
3
