The Prevalence of Joint Hypermobility in Physiotherapy and Rehabilitation Students and Comparison of Differences in Upper Extremity Joint Position Sense
[ X ]
Tarih
2024
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Purpose: The aim of this study was to determine the prevalence of hypermobility among physiotherapy and rehabilitation students and to investigate whether there was a difference in upper extremity joint position sense between individuals with and without hypermobility. Methods: A total of 111 students from the physiotherapy and rehabilitation department who met the inclusion and exclusion criteria participated in the study. Hypermobility was assessed using the Beighton Score. Joint position sense evaluations were performed on the shoulder, elbow, and wrist joints. Results: Hypermobility was detected in 41.4% of the participants. No significant difference was found in joint position sense of the shoulder, elbow, and wrist joints between individuals with and without hypermobility (p>0.05). Conclusion: The findings indicated that hypermobility did not affect proprioceptive perception in the shoulder, elbow, and wrist joints. This result suggested that hypermobility does not have a significant impact on these specific joint regions.
Amaç: Bu çalışmanın amacı, fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinde hipermobilite sıklığını belirlemek ve hipermobiliteye sahip bireyler ile hipermobilitesi olmayan bireyler arasında üst ekstremite eklem pozisyon hissi açısından fark olup olmadığını incelemekti. Yöntem: Çalışmaya, fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümünde öğrenim gören ve dahil edilme ile hariç tutma kriterlerini karşılayan 111 öğrenci katıldı. Katılımcıların hipermobilite durumları Beighton Skalası ile değerlendirildi. Eklem pozisyon hissi değerlendirmeleri omuz, dirsek ve el bileği üzerinde gerçekleştirildi. Sonuç: Çalışmada, katılımcıların %41,4’ünde hipermobilite tespit edildi. Hipermobiliteye sahip bireyler ile hipermobilitesi olmayan bireyler arasında omuz, dirsek ve el bileği eklem pozisyon hissi açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Tartışma: Bulgular, hipermobilitenin omuz, dirsek ve el bileği gibi eklemlerde proprioseptif algıyı etkilemediğini gösterdi. Bu sonuç, hipermobilitenin bu spesifik eklemlerde belirgin bir etkisinin olmadığını ortaya koydu.
Amaç: Bu çalışmanın amacı, fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinde hipermobilite sıklığını belirlemek ve hipermobiliteye sahip bireyler ile hipermobilitesi olmayan bireyler arasında üst ekstremite eklem pozisyon hissi açısından fark olup olmadığını incelemekti. Yöntem: Çalışmaya, fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümünde öğrenim gören ve dahil edilme ile hariç tutma kriterlerini karşılayan 111 öğrenci katıldı. Katılımcıların hipermobilite durumları Beighton Skalası ile değerlendirildi. Eklem pozisyon hissi değerlendirmeleri omuz, dirsek ve el bileği üzerinde gerçekleştirildi. Sonuç: Çalışmada, katılımcıların %41,4’ünde hipermobilite tespit edildi. Hipermobiliteye sahip bireyler ile hipermobilitesi olmayan bireyler arasında omuz, dirsek ve el bileği eklem pozisyon hissi açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Tartışma: Bulgular, hipermobilitenin omuz, dirsek ve el bileği gibi eklemlerde proprioseptif algıyı etkilemediğini gösterdi. Bu sonuç, hipermobilitenin bu spesifik eklemlerde belirgin bir etkisinin olmadığını ortaya koydu.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Physiotherapy, Fizyoterapi
Kaynak
Syedra Health Journal
Syedra Sağlık Dergisi
Syedra Sağlık Dergisi
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
1
Sayı
1
