Yazar "Tümer, Mehmet Kemal" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 7 / 7
  • [ X ]
    Öğe
    ESR1 rs2234693 might be associated with TMD risk in the Turkish population, but not rs9340799
    (2023) Nursal, Ayşe Feyda; Yiğit, Serbülent; Keskin, Adem; Tümer, Mehmet Kemal
    Aims: The gender and age distribution of temporomandibular disorder (TMD) suggest a possible role for the female hormonal axis in the pathogenesis. The goal of this study was to evaluate if estrogen receptor (ESR1) gene variants contribute to TMD susceptibility in the Turkish population. Methods: A total of 270 people, 130 of whom were TMD patients and 140 healthy controls, were included in the study. The ESR1 PvuII (rs2234693) and Xbal (rs9340799) variants were genotyped using the polymerase chain reaction based restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP). The results were evaluated statistically. Results: There were 110 women (81.48%) and 25 men (18.52%) in the patient group. We found there was a significant association between rs2234693 T/C, C/C genotypes and TMD (p=0.007). Also, the C allele was more prevalent in patients compared to controls (p=0.002). A statistically significant association was observed when the patients were compared with the controls according to TT versus TC+CC (p=0.002). There was no statistical significance between the patient and control groups in terms of rs9340799 genotype and allele distribution. Then we evaluated the relationship between genotype distributions and clinical characteristics. Both males and females had the highest rs2234693 T/C genotype (p=0.049). The majority of people with bruxism, bruxomania, and bruxism plus bruxoma carried the rs2234693 T/C genotype (p=0.025). Conclusions: Our results showed that ESR1 rs2234693 might be associated with TMD risk in the Turkish population, but not rs9340799.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Evaluation of postoperative changes in the course of mandibular canals impacted by cystic lesions
    (2022) Demirsoy, Mustafa Sami; Erdil, Aras; Çolak, Sefa; Maden, Abdülsamed; Tümer, Mehmet Kemal
    Background This study aims to determine the positional alterations in the course of mandibular canal, which were caused by the common cystic lesions in the posterior mandible. Also, the effects of treatment methods on bone formation were evaluated. Methods We designed a retrospective cohort study with patients which were treated due to cystic lesions in the maxillofacial region between the years 2012–2018. Forty eight subjects were included and grouped regarding histopathologic diagnoses (radicular dentigerous and odontogenic keratocyst) and treatment methods (enucleation and marsupialization). The mean (range) of patients’ age was 31.25 (18–66) years, and there were 32 male and 16 female individuals. The displacement of mandibular canals was verified on preoperative cone-beam computed tomographic images. The measurements of displacement and bone formation were performed on panoramic radiographs. In the statistical analysis of the data, descriptive statistics, parametric independent sample t-test, non-parametric Kruskal Wallis test, and one-way analysis of variance test were utilized. Results All the evaluated mandibular canals were replaced by a mean(SD) of 5.46(2.59)?mm after the lesions eliminated, which was significant in the marsupialization group (p?=?0.002). The bone formation was significantly higher in the enucleation group (p?=?0.003). The multiple regression analyses revealed that the treatment methods significantly influenced the replacement of mandibular canal (p?
  • [ X ]
    Öğe
    Evaluation of postoperative changes in the course of mandibular canals impacted by cystic lesions
    (Elsevier Masson s.r.l., 2021) Demirsoy, Mustafa Sami; Erdil, Aras; Çolak, Sefa; Maden, Abdulsamed; Tümer, Mehmet Kemal
    Background: This study aims to determine the positional alterations in the course of mandibular canal, which were caused by the common cystic lesions in the posterior mandible. Also, the effects of treatment methods on bone formation were evaluated. Methods: We designed a retrospective cohort study with patients which were treated due to cystic lesions in the maxillofacial region between the years 2012–2018. Forty eight subjects were included and grouped regarding histopathologic diagnoses (radicular dentigerous and odontogenic keratocyst) and treatment methods (enucleation and marsupialization). The mean (range) of patients’ age was 31.25 (18–66) years, and there were 32 male and 16 female individuals. The displacement of mandibular canals was verified on preoperative cone-beam computed tomographic images. The measurements of displacement and bone formation were performed on panoramic radiographs. In the statistical analysis of the data, descriptive statistics, parametric independent sample t-test, non-parametric Kruskal Wallis test, and one-way analysis of variance test were utilized. Results: All the evaluated mandibular canals were replaced by a mean(SD) of 5.46(2.59) mm after the lesions eliminated, which was significant in the marsupialization group (p = 0.002). The bone formation was significantly higher in the enucleation group (p = 0.003). The multiple regression analyses revealed that the treatment methods significantly influenced the replacement of mandibular canal (p < 0.001) and the bone formation (p = 0.026). Conclusion: In cases where there is an adequate distance between the lesion and the mandibular canal, the enucleation technique was found to be superior in terms of bone formation and the amount of bone height obtained. © 2021 Elsevier Masson SAS
  • [ X ]
    Öğe
    Evaluation of the Impacts of Surgical Removal of Impacted Teeth on Alterations of the Mood with Beck Depression Inventory
    (Cumhuriyet University Faculty of Dentistry, 2022) Demïrsoy, Mustafa Sami; Erdil, Aras; Colak, Sefa; Tümer, Mehmet Kemal
    Objectives: To determine whether the inflammatory complications following impacted third molar surgeries and varying surgical difficulties impact individuals' mood alterations. Materials and Methods: A prospective, double-blind, observational study was designed with three study groups (slightly, moderate, and very difficult) constituted with surgical difficulty scores. The participants were evaluated preoperatively and postoperatively on the sixth hour, second and seventh days. The visual analog scale (VAS) and Beck depression scale (BDS) scores, maximal mouth opening, and swelling amounts were recorded. Results: A total of 75 patients were enrolled and divided into three study groups with an equal number of participants. The preoperative mean BDS scores of the study groups (slightly, moderate, very difficult) were 9.16, 7.16, and 8.12, and mean VAS scores were 2.86, 1.4, and 1.56, respectively. A significant correlation was observed between the surgical difficulty and the increased BDS scores on the second and seventh postoperative days. Significant correlations were observed between surgical difficulty and VAS scores and maximum mouth opening amounts on the second postoperative day. Also, postoperative swelling amounts were significantly affected by surgical difficulty on the postoperative second day. The impact of surgical difficulty and inflammatory complication-related factors on the postoperative BDS scores' increase was also evaluated, and the postoperative pain, trismus, swelling, and operation time correlated. Conclusion: The surgical removal of impacted molar teeth has significant effects on alterations in mood. It would be beneficial to consider different aspects of the postoperative term that the patient will experience in third molar surgeries © This work is licensed under Creative Commons Attribution 4.0 International License
  • Küçük Resim
    Öğe
    Farklı İçeriklere Sahip Ağız Gargaralarının Gömülü Üçüncü Molar Cerrahileri Sonrası Gözlenen İnflamatuar Komplikasyonlar ve Erken Yara İyileşmesi Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması: Randomize Klinik Çalışma
    (2022) Demirsoy, Mustafa Sami; Erdil, Aras; Tümer, Mehmet Kemal
    Amaç: Bu prospektif randomize klinik çalışmanın amacı, gömülü mandibular 3. molar dişlerin cerrahi çekimleri sonrası oluşan ağrı, ödem, trismus miktarları ve operasyon sahası iyileşmesi üzerine farklı içeriğe sahip gargara kullanımının etkilerini araştırmaktı. Gereç ve Yöntemler: Yaşları 18 ile 47 arasında değişen, Pederson zorluk indeksine göre orta zorlukta gömülü mandibular 3. molar dişlere sahip, 60 katılımcı çalışmaya dâhil edilmiştir. Katılımcılar randomize halde, her birinde 20 kişinin olduğu 3 gruba ayrılmıştır. Postoperatif olarak 1. gruba benzidamin HCl (%0,15)+klorheksidin glukonat (%0,12), 2. gruba çinko klorit (ZnCl2) (%0.02)+borik asit (H3BO3) (%0,01), 3. gruba propolis (%1)+klorheksidin glukonat (%0,02) içerikli gargaralar reçete edilmiştir. Maksimum ağız açıklığı, ödem, ağrı miktarları ve erken iyileşme indeksi skorları ameliyat öncesi ve sonrası 2 ve 7. günlerde ölçülmüştür. Bulgular: Postoperatif 2 ve 7. günde 1, 2 ve 3. grupların ağrı değerleri arasında (p=0,000 ve p=0,022) ve erken iyileşme skorları arasında (p=0,018, p=0,002) istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. Ayrıca postoperatif 2 ve 7. günde 1, 2 ve 3. grupların ağız açıklığı değerleri açısından, istatistiksel olarak 2. günde anlam bulunurken (p=0,020), 7. günde anlamlı bir fark görülmemiştir (p=0,425). Çalışma gruplarının ödem ölçümleri arasında ise takip sürecinde anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Sonuç: Gömülü mandibular 3. molar cerrahileri sonrası ortaya çıkan inflamatuar komplikasyonlar ve yara iyileşmesi açısından etkinliği araştırılan farklı içeriklere sahip ağız gargaralarının postoperatif rutin kullanımlarında olumlu etkiler oluşturabilecekleri gözlenmiştir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Oral ve Maksillofasiyal Cerrahide Distraksiyon Osteogenezisi Literatürünün Bibliyometrik Analizi (1992–2020)
    (2022) Tümer, Mehmet Kemal
    Amaç: Maksillofasiyal bölgedeki birçok kemik defekti, distraksiyon osteogenezisi (DO) ile yeniden yapılandırılabilir. Son otuz yılda, DO protokolünün geliştirilmesi için çok sayıda araştırma yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı, 1992'den 2021'e kadar maksillofasiyal bölgede distraksiyon osteogenezisi ile ilgili yayınların karakterizasyonu için bibliyometrik bir analiz yapmaktı. Gereç ve Yöntemler: 15 Ocak 2021 tarihinde Web of Science veri tabanından yayın çıktıları alınmıştır. Analiz ve görselleştirmelerde Citespace, Excel ve VOSviewer yazılımları kullanılmıştır. Bulgular: 1992'den 2020'ye kadar toplam 1826 yayın analiz edildi. DO literatürüne toplam 59 ülke katkıda bulunmuştur. Amerika Birleşik Devletleri en fazla yayına ve en yüksek H indeksine sahipti. McCarthy JG, en yüksek ortak atıf yazarıydı. Çalışmalar genel olarak 12 başlık altında toplanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak bu çalışmada, ağız ve çene cerrahisinde distraksiyon osteogenezisi ile ilgili 1992 yılından günümüze kadar yayınlanan makalelerin bibliyometrik analizi ve yayın eğilimlerinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Gelecekte bu tür bibliyometrik analizler yapılarak bu alanın gelişimi takip edilebilir.
  • [ X ]
    Öğe
    TÜRK POPÜLASYONUNDA ACE I/D VARYANTI OSCC İÇİN BİR RİSK FAKTÖRÜ OLABİLİR FAKAT PON1 L55M RİSK FAKTÖRÜ DEĞİLDİR
    (İstanbul Üniversitesi, 2025) Nursal, Ayşe Feyda; Gümüşay, Özge; Yiğit, Serbülent; Kuruca, Nilüfer; Tümer, Mehmet Kemal
    Amaç: Oral skuamöz hücreli karsinom (OSCC), ağızdaki malign neoplazm ların %90’ından fazlasını kapsar. Anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) ve paraoksonaz (PON1) gen varyantlarının birçok kanserle ilişkili olduğu gös terilmiştir. Bu nedenle, Türk popülasyonunda ACE I/D-PON1 L55M var yantları ile OSCC gelişim riski arasındaki olası ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışma popülasyonu toplam 155 bireyden oluşmak taydı (51 OSCC hastası ve 104 sağlıklı kontrol). ACE I/D - PON1 L55M var yantları, PCR ve RFLP analizleri kullanılarak genotiplendi. Bulgular: ACE I/D alel frekansları hastalar ve kontroller arasında anlamlı şekilde farklılık göstermiştir. ACE D aleli, hasta grubunda kontrol grubuna kıyasla daha yüksek iken, I aleli kontrollerde hastalara kıyasla daha fazlaydı (p?0,0000001). Hastalar ile kontroller, II+ID vs. DD genotipine (p=0,0000001) ve II: ID vs. DD’ye (p=0,008691) göre karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlendi. PON1 L55M genotipi veya alel dağılımı açısından hastalar ve kontroller arasında anlamlı bir fark buluna madı (p>0,05). Sonuç: Sonuç olarak çalışmamız ACE I/D varyant D alelinin Türkiye’de OSCC gelişimi için risk faktörü olduğunu gösterdi. Bu çalışma, ACE I/D’nin OSCC için genetik bir risk faktörü olarak rol oynadığını doğrulamak amacıyla yapılacak daha fazla araştırmaya katkı sağlamaktadır.