Yazar "Fakir, Hüseyin" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 3 / 3
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Andız (Juniperus drupacea) Pekmezinin Üretimi, Çeşitli Fizikokimyasal ve Biyoaktif Özellikleri(Osman SAĞDIÇ, 2023) Özkan, Kübra; Türkmenoğlu, Güliz; Fakir, Hüseyin; Sağdıç, OsmanPekmez, ülkemizde yüzyıllardır yaygın olarak ve severek tüketilen geleneksel bir gıdadır. Ayrıca, son yıllarda modernize üretim yöntemlerinin geliştirilmesiyle tüketim miktarları artmıştır. Geleneksel bir gıda olan pekmezin üretim teknolojisi gelişmesine karşın, fizikokimyasal ve biyoaktif özellikleri elde edildiği hammaddeye göre değişmektedir. Genellikle üzüm başta olmak üzere, dut, armut, elma gibi diğer bazı meyveler de pekmez üretiminde hammadde olarak kullanılmaktadır. Ancak Toros dağlarında doğal olarak yetişen bir yabani bir ağaç olan andız (Juniperus drupacea)’ın meyveleri de bölge halkı tarafından pekmez üretiminde kullanılmaktadır. Sınırlı bir üretime sahip andız pekmezi genellikle sağlığa yararlı biyoaktif özelliklerine olan yaygın inanışla tercih edilerek kullanılmaktadır. Bu derlemede, andız meyvesi ve pekmezinin çeşitli özellikleri, pekmezin geleneksel üretimi ve insan sağlığına etkisi üzerine mevcut bilgiler verilmiştir.Öğe Isparta ilindeki (Türkiye) doğal Sideritis L. taksonlarının morfolojik ve yayılış özellikleri(Orman Genel Müdürlüğü, 2025) Türkmenoğlu, Güliz; Fakir, HüseyinBu çalışma, 2020-2023 yılları arasında Isparta ili genelinde yürütülen arazi çalışmalarıyla, Sideritis cinsine ait türlerin yayılışları, morfolojik özellikleri ve habitat tercihlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, bölgede toplam 14 taksonun (S. condensata Boiss. & Heldr., S. congesta P.H. Davis & Hub.-Mor., S. cilicica Boiss. & Balansa, S. dichotoma Huter, S. erythrantha Boiss. & Heldr. subsp. erythrantha, S. hispida P.H. Davis, S. libanotica Labill. subsp. libanotica,, S. libanotica Labill. subsp. linearis (Benth.) Bornm., S. leptoclada O. Schwarz & P.H. Davis, Sideritis perfoliata L., S. pisidica Boiss. & Heldr., S. phrygia Bornm. S. syriaca L. subsp. nusairiensis (Post) Hub.-Mor. and S. stricta Boiss. & Heldr.) yayılış gösterdiği belirlenmiştir. Bu taksonlardan on ikisi, S. libanotica subsp. libanotica ve S. perfoliata hariç olmak üzere, Türkiye’ye endemiktir. Her bir taksona ait 50 birey üzerinde yaprak ve çiçek yapısı gibi morfolojik karakterler ölçülmüş; en uzun bitki boyunun S. perfoliata’da (81,1 cm), en kısa boyun ise S. condensata’da (24,7 cm) olduğu tespit edilmiştir. Taksonların yayılış gösterdiği habitatlar genellikle taşlık ve kayalık yamaçlar, orman içi ve maki açıklıkları ile yol kenarları olup, %5–45 eğim aralığında; 331 m ile 2565 m arasında değişen rakımlarda yer almaktadır. Bu durum, Sideritis türlerinin geniş bir ekolojik toleransa sahip olduğunu ve farklı yükseklik kuşaklarında adapte olabildiğini göstermektedir.Öğe Phlomis grandiflora H. S. Thompson var. grandiflora ve Phlomis leucophracta P. H. Davis & Hub.-mor. taksonlarının farklı toplama zamanlarına ait uçucu bileşenleri(2019) Türkmenoğlu, Güliz; Sarıkaya, Ayşe Gül; Fakir, HüseyinGenellikle otsu ve çalı formunda, tek yıllık veya çok yıllık, gövdesi salgı tüylü, hoş kokulu ve çoğunlukla dört köşeli bir yapıya sahip tıbbi-aromatik bitkilerden oluşan Lamiaceae familyasının en fazla tür sayısına sahip olan cinslerinden bir tanesi olan Phlomis cinsi, ülkemizde doğal olarak yayılış göstermektedir. Phlomis türlerinin yapraklarının kenarları tırtıklı olup, karşılıklı olarak dizilmiş, bitki yüzeyini kaplayan tüyler yıldız şeklinde ve çiçekleri mor, pembe, beyaz veya sarı renklidir. Halk arasında Phlomis türlerinin yaprakları ve çiçekleri iştah açıcı, antialerjik, idrar söktürücü, ishal kesici, gaz giderici, mide rahatsızlıklarına karşı, ağrı kesici, antidiabetik bitki çayı ve tonik olarak kullanılmaktadır. Akseki (Antalya) yöresinden 2018-2019 yılı vejetasyon dönmelerinde Phlomis grandiflora H. S. Thompson var. grandiflora ve Phlomis leucophracta P. H. Davis & Hub.-Mor. taksonlarına ait örnekler çiçeklenme öncesi (Nisan) ve çiçeklenme dönemi (Haziran) olmak üzere 2 farklı dönemde toplanarak, SPME (katı tabanlı mikro ekstraksiyon) yöntemine göre uçucu bileşenler gaz kromatografisi kütle spektroskopisi (GC-MS) yardımı ile tespit edilmiştir. Uçucu bileşenlerin tanımlanmasında Wiley, NIST Tutor ve FFNSC kütüphaneleri kullanılmıştır. Phlomis grandiflora H. S. Thompson var. grandiflora'da çiçeklenme öncesi (Nisan) dönemde ve çiçeklenme döneminde (Haziran) 36 farklı bileşen tespit edilmiş olup, ana bileşenler cisOcimene (%9,89; %10,84), ?-Cedrene (%33,10; %38,06) ve .?.-Cubebene (%12,08; %13,82) olarak bulunmuştur. Phlomis leucophracta P. H. Davis & Hub.-Mor.'da çiçeklenme öncesi (Nisan) dönemde 38 adet ve çiçeklenme döneminde (Haziran) 33 adet farklı bileşen belirlenmiş ve ana bileşenler .?.-Pinene (%10,89; %11,59), Limonene (%22,48; %27,86% ve Caryophyllene (%25,11; %26,55) oranlarıyla saptanmıştır. Her iki Phlomis taksonunda da çiçeklenme döneminde ana bileşenlerin oranlarında artış gözlenmiştir. Belirlenen bu bilgiler ışığında bitkilerin yanlış toplanması nedeniyle oluşabilecek ekonomik kayıpların önlenmesi hususunda bilinçlenmenin sağlanacağı düşünülmektedir.












