Fiziksel Engelli Sedanter Bireyler İle Aktif Spor Yapan Fiziksel Engelli Bireylerin Yaşam Doyum Düzeylerinin Karşılaştırılması

Basit Öğe Kaydı
dc.contributor.authorKara, Ersan
dc.contributor.authorBacı, Gamze Beyazoğlu
dc.contributor.authorTatar, Suzan Tuğçe
dc.date.accessioned2026-01-24T11:55:46Z
dc.date.available2026-01-24T11:55:46Z
dc.date.issued2020
dc.departmentAlanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi
dc.description.abstractBu çalışmanın amacı, fiziksel engelli sporcular ile fiziksel engelli sedanter bireylerin yaşam doyum düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından belirlenmesidir. Araştırmaya Ankara İlinden 30 yaş ve üstü ampute futbol, tekerlekli sandalye basketbolu, bilek güreşi, okçuluk, yüzme, tekerlekli sandalye tenisi, badminton, atletizm, Masa Tenisi, Halter branşlarında 78 fiziksel engelli sporcu ile 105 sedanter fiziksel engelli birey katılmıştır.  Yaşam doyum düzeylerini ölçmek amacıyla Diener ve arkadaşları tarafından 1985 yılında geliştirilen, Köker tarafından Türkçeye uyarlama çalışması yapılan beş maddeden oluşan yaşam doyumu ölçeği kullanılmıştır. Yaşam doyumunu ölçmeye yönelik sorular için, “(1) verilen ifadeye asla katılmıyorum” ve “(7) verilen ifadeye tamamen katılıyorum” derecelendirme aralığında değişen, yedili Likert tipi ölçek kullanılmıştır. İki grup arasındaki farkı belirlemek için bağımsız örneklemler t testi kullanılmıştır.  Elde edilen bulgular incelendiğinde spor yapan fiziksel engelliler ile sedanter fiziksel engelli bireylerin yaşam doyum düzeyleri arasında anlamlı farklıklar olduğu saptanmıştır (p<0.05). Spor yapanların yapmayanlara nazaran yaşam doyumunun daha yüksek olduğu görülmektedir. Yaşam doyumu bakımından evli ve bekârlar arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Yapılan Mann-Whitney U testi sonuçlarına göre, yaşam doyum değişkeni bakımından erkeklerle kadınlar arasında anlamlı farklılık çıkmıştır (p<0.05). Bayanların erkeklere nazaran yaşam doyumunun yüksek olduğu bulunmuştur. Varyans analizi sonuçlarına göre yaşam doyum değişkeni bakımından gelir düzeyleri arasında çok çok anlamlı düzeyde farklılık bulunmuştur (p<0.001). Gelir düzeyi arttıkça yaşam doyumunun arttığı görülmüştür. Sonuç olarak, fiziksel engelli bireylerin sportif faaliyetlere katılımları onların yaşam doyum düzeylerini artırdığı görülmüştür.   
dc.identifier.doi10.31680/gaunjss.643966
dc.identifier.endpage165
dc.identifier.issn2536-5339
dc.identifier.issn2536-5339
dc.identifier.issue2
dc.identifier.startpage154
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.31680/gaunjss.643966
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12868/3238
dc.identifier.volume5
dc.language.isotr
dc.publisherGaziantep Üniversitesi
dc.relation.ispartofGaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
dc.relation.ispartofGaziantep University Journal Of Sport Science
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_DergiPark_20260121
dc.subjectSports Medicine
dc.subjectSpor Hekimliği
dc.titleFiziksel Engelli Sedanter Bireyler İle Aktif Spor Yapan Fiziksel Engelli Bireylerin Yaşam Doyum Düzeylerinin Karşılaştırılması
dc.typeArticle

Dosyalar

Koleksiyon

Öksüz Yayınlar Koleksiyonu