Yazar "Terzioğlu, Candan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe COVID-19 Kliniklerinde Çalışan Sağlık Personelinin Umutsuzluk, Depresyon ve Travma Sonrası Büyüme Durumları(2022) Terzioğlu, Candan; Ayhan, Fatma; Kamışlı, SongulBu çalışmada COVID-19 pandemi sürecinde aktif rol alan sağlık personelinin umutsuzluk, depresyon ve travma sonrası büyüme durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. 15 Aralık 2020 - 15 Mart 2021 tarihleri arasında Türkiye'de gerçekleştirilen kesitsel tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırmaya uygun örnekleme yöntemiyle sosyal medya platformlarından ulaşılan COVID-19 tanılı hastalarla çalışan 132 sağlık personeli dahil edilmiştir. Araştırma verileri bireylerin; sosyo demografik özelliklerini belirlemeye ilişkin sorular ile depresyon, umutsuzluk ve travma sonrası büyüme ölçeklerini içeren online veri toplama aracı kullanılarak toplanmıştır. Veriler, IBM SPSS 21 istatistik programında analiz edilmiştir. Çalışmamızda yaş, cinsiyet, eğitim durumu, çalışma durumu, medeni durum gibi değişkenlerle ölçek puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Buna karşın psikolojik yardım almayı isteme ile depresyon puanları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Travma sonrası büyüme ölçeği toplam puanı ile alt ölçeklerinden Kişisel Güçlülük, Manevi Değişim, Yaşamı Takdir Etme puanları ile umutsuzluk ölçeği puanları arasında ters yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır. Araştırmamızın bulguları gelecekteki olası pandemilerle karşılaşabilmeleri muhtemel olan sağlık personellerinin, psikolojik olarak güçlendirilmesinin önemini ortaya koyması bakımından önemlidir. Umut düzeyi daha yüksek sağlık personellerinin pandemi süreçlerinden daha az travmatize olmaları göz önüne alındığında, sağlık personellerine yapılacak psikolojik rehabilitasyon çalışmalarında umudu geliştirmeye yönelik müdahalelere yer verilmesi önerilebilir.Öğe Öğrenci Hemşire Gözünden İletişim Becerileri Dersinin Değişime Katkısı(Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, 2023) Terzioğlu, Candan; Ayhan, FatmaAmaç: Bu çalışmada, Kendini Tanıma ve İletişim Becerileri Dersi’nin hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerilerinde meydana getirdiği değişimlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada nicel ve nitel araştırma tasarımlarının bir arada kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinin sağlık bilimleri fakültesi hemşirelik bölümünde eğitim görmekte olup Kendini Tanıma ve İletişim Becerileri Dersi’ni alan 144 birinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın nicel bölümü için örneklem seçimine gidilmemiş araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden öğrencilerin tamamı nicel bölümün (n=144) örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın nitel bölümüne amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenen 30 öğrenci alınmıştır. Araştırma verileri sosyo-demografik bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Nicel veriler bilgisayar ortamına aktarılarak sayı ve yüzdelikler olarak, nitel veriler ise betimleyici analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Kendini Tanıma ve İletişim Becerileri Dersi hemşirelik öğrencilerinin kendini tanıma, iletişim ve empati becerisi gibi bireysel kazımlar; farklı hasta grupları ile iletişim ve mesleki iletişimin öneminin kavranması gibi mesleki kazanımlar elde etmesini sağlamıştır. Sonuç: Kendini Tanıma ve İletişim Becerileri Dersi hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi, empati becerisi, kendini tanıma, farklı hasta grupları ile iletişim kurma ve mesleki iletişimin önemini fark etme konularında yarar sağlamaktadır.Öğe The effect of parents' childhood traumas on violence tendencies(2023) Terzioğlu, Candan; Ayhan, FatmaAim: The study was planned to determine the relationship between childhood traumas and violence tendencies of parents. Methods: The data of the cross-sectional and descriptive study were collected online between January 10 and March 5, 2023. The study sample included 265 parents who were reached by snowball method. Data were collected through the Childhood Trauma Scale-Short Form, identifying information and violence tendency determination forms and analyzed with IBM SPSS 23 program. Results: The rate of childhood traumas among the parents was 91.3%. The rates of emotional neglect and physical abuse were significantly higher among the participants who found it appropriate to use beating as a disciplinary tool. The rate of accepting physical violence as a means of discipline was significantly higher in parents who were exposed to emotional neglect and physical abuse. The anger reporting rates of parents who reported emotional abuse, emotional neglect, physical and sexual abuse were significantly higher. Those who reported having been exposed to emotional neglect and physical abuse during childhood reported that their spouse used violence against the child at a higher rate than those who reported this less frequently. Conclusion: Childhood traumas are associated with violent tendencies. Childhood traumas negatively affect the mental health of the individual and his/her social environment in the long term.Öğe ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE SOSYAL MEDYA BAĞIMLILIĞININ SOSYAL DIŞLANMA İLE İLİŞKİSİ(Yusuf ARSLAN, 2023) Terzioğlu, Candan; Ayhan, FatmaAraştırmada üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılıklarının sosyal dışlanmaları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki araştırmaya sosyal medya platformları üzerinden ulaşılan 466 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Araştırma verileri; Tanıtıcı Bilgi Formu, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Öğrenci Formu, Ergenler için Sosyal Dışlanma Ostracism Ölçeği’nin yer aldığı Google Form kullanılarak hazırlanan bir anket formu aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin analizleri SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği-Öğrenci Formu toplam puan ortalaması 70,75±18,47, Ergenler için Ostrasizm (Sosyal dışlanma) Ölçeğinin toplam puan ortalaması ise 20,36±5,97 olarak tespit edilmiştir. Öğrencilerin %45,9’unun sosyal medya bağımlılığı ölçeği toplam puanı ölçek ortalamasının üzerindedir ve %60,3’ünün sosyal dışlanma ölçeği toplam puanı ölçek ortalamasının üzerindedir. Sosyal dışlanmanın sosyal medya bağımlılığının bir yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Üniversitelerde öğrencilerin, sosyal medya bağımlılıklarının önlenmesinde sosyal aktiviteler yapabilecekleri ortamların oluşturulması ve psikososyal sağlık hizmetleri sunulurken sosyal dışlanma durumunun da göz önüne alınması yararlı olabilir.
