Yazar "Kaya, Seher" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 6 / 6
  • [ X ]
    Öğe
    Determination and classification of intraoral phosphor storage plate artifacts and errors
    (Korean Acad Oral & Maxillofacial Radiology, 2019) Deniz, Yeşim; Kaya, Seher
    Purpose: The aim of this study was to determine the reasons and solutions for intraoral phosphor storage plate (PSP) image artifacts and errors, and to develop an appropriate classification of the artifacts. Materials and Methods: This study involved the retrospective examination of 5,000 intraoral images that had been obtained using a phosphor plate system. Image artifacts were examined on the radiographs and classified according to possible causative factors. Results: Artifacts were observed in 1,822 of the 5,000 images. After examination of the images, the errors were divided into 6 groups based on their causes, as follows: images with operator errors, superposition of undesirable structures, ambient light errors, plate artifacts (physical deformations and contamination), scanner artifacts, and software artifacts. The groups were then re-examined and divided into 45 subheadings. Conclusion: Identification of image artifacts can help to improve the quality of the radiographic image and control the radiation dose. Knowledge of the basic physics and technology of PSP systems could aid to reduce the need for repeated radiography.
  • [ X ]
    Öğe
    Efficacy of two different retreatment techniques in removing gutta-percha from root canals: A CBCT study
    (2025) Özkan, Hatice Büyüközer; Çimen, Tansu; Kaya, Seher; Er, Kürşat
    Purpose: This study aimed to compare the efficacy of two rotary nickel-titanium file systems, ProTaper Universal (PTUR) and Remover (REM), in removing gutta-percha and sealer from root canals. Methods: Forty-five extracted maxillary incisors were selected and prepared with the Revo-S file sys- tem. Root canals were filled with gutta-percha and a resin-based sealer using cold lateral condensa- tion. The teeth were divided into three groups (n = 15) based on the file system used for gutta-percha removal: PTUR, REM, and hand files (H-files, as a control). The time taken for each system to remove the root canal filling was recorded. Three-dimensional images were obtained using dental volumetric tomography to measure the volume of the remaining filling material. Results: Statistical analysis revealed a significant difference in the time required for retreatment and the percentage of residual gutta-percha among the PTUR, REM, and H-file groups (P < 0.05). The H-file group required the longest retreatment duration and left the highest percentage of residual material. While the REM group completed the retreatment faster than the PTUR group, this difference was not statistically significant. Conclusion: The PTUR and REM systems were more efficient and faster than hand files in removing root canal fillings, although none achieved complete removal.
  • [ X ]
    Öğe
    INFLUENCE OF DIFFERENT LED CURING-UNITS ON DEPTH OF CURE AND MICRO-HARDNESS OF NANO-HYBRID RESIN COMPOSITE
    (2021) Kaptan, Alper; Kaya, Seher; Eren, Diğdem
    Purpose: To evaluate the effect of two second generation LED Light curing units and a third-generation polywave LED Ligth curing unit at three different irradiation durations on surface microhardness and detpth of cure of nano-hybrid composite resin material. Materials and Methods: EliparTM S10, EliparTM Deep Cure-S, VALO Cordless, was evaluated at 10s, 20s, 40s curing periods in this study. A nano-hybrid composite FiltekTM Z550 that contains camphorquinone as photoinitiator is used as test material. For microhardness test ninety 6 mm diameter, 4 mm deep cylindrical composite blocks in teflon molds were prepared. For each light source at each application times 10 specimen were prepared (n=10) and tested. Also ninety, 4 mm diameter, 6 mm deep cylindrical composite specimens in a split aluminum mold polymerized with three different light sources at three different durations (n=10) were tested for depth of cure measurement. Data were analyzed statistically by SPSS (Ver: 22.0) one-way ANOVA and multiple comparisons were performed by Tukey’s post- hoc test. A p-value less than 0.05 was considered statistically significant. Results: The values of cure depth were found significantly higher at 40 seconds of irradiation time for all light sources used (p<0.05). Elipar Deep Cure-S showed the higher top surface microhardness at 40s polymerization (p<0.05) Conclusions: All light devices used in the study provided adequate polymerization of the nano-hybrid composite at all application durations in this study. The highest polymerization depth and microhardness values were achieved at 40 sec. polymerization time for all LCUs.
  • [ X ]
    Öğe
    INFLUENCE OF DIFFERENT LED CURING-UNITS ON DEPTH OF CURE AND MICRO-HARDNESS OF NANO-HYBRID RESIN COMPOSITE
    (Cumhuriyet University Faculty of Dentistry, 2021) Kaptan, Alper; Kaya, Seher; Eren, Di?dem Isin
    Purpose: To evaluate the effect of two second generation LED Light curing units and a third-generation polywave LED Ligth curing unit at three different irradiation durations on surface microhardness and detpth of cure of nano-hybrid composite resin material. Materials and Methods: Elipar™ S10, Elipar™ Deep Cure-S, VALO Cordless, was evaluated at 10s, 20s, 40s curing periods in this study. A nano-hybrid composite Filtek™ Z550 that contains camphorquinone as photoinitiator is used as test material. For microhardness test ninety 6 mm diameter, 4 mm deep cylindrical composite blocks in teflon molds were prepared. For each light source at each application times 10 specimen were prepared (n=10) and tested. Also ninety, 4 mm diameter, 6 mm deep cylindrical composite specimens in a split aluminum mold polymerized with three different light sources at three different durations (n=10) were tested for depth of cure measurement. Data were analyzed statistically by SPSS (Ver: 22.0) one-way ANOVA and multiple comparisons were performed by Tukey’s post-hoc test. A p-value less than 0.05 was considered statistically significant. Results: The values of cure depth were found significantly higher at 40 seconds of irradiation time for all light sources used (p<0.05). Elipar Deep Cure-S showed the higher top surface microhardness at 40s polymerization (p<0.05) Conclusions: All light devices used in the study provided adequate polymerization of the nano-hybrid composite at all application durations in this study. The highest polymerization depth and microhardness values were achieved at 40 sec. polymerization time for all LCUs. © 2021, Cumhuriyet Dental Journal. All Rights Reserved.
  • [ X ]
    Öğe
    OFİS TİPİ BEYAZLATMANIN FARKLI KOMPOZİT REZİNLERİN YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜ ÜZERİNE ETKİSİ
    (Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, 2022) Kaya, Seher; Bektas, Ozden Ozel
    ÖZET AMAÇ: Bu in vitro çalışmanın amacı, bir office bleaching ajanının bir mikrohibrit ve üç farklı nanohibrit kompozit rezinin yüzey pürüzlülüğüne etkilerinin değerlendirilmesidir. YÖNTEM: Bu amaç için, teflon kalıplar yardımıyla disk şeklinde her bir kompozit grubu için n=6 olmak üzere toplam 24 adet kompozit örnek hazırlandı (10 x 2 mm). Örnekler teflon kalıplara alt ve üst yüzeylerinde şeffaf bant olacak şekilde 2mm'lik iki tabaka halinde yerleştirildi. Daha sonra 1mm kalınlığındaki cam plakalar arasında parmak basıncıyla sıkıştırıldı. Örneklerin polimerizasyonu için ışık cihazının ucu direkt olarak şeffaf bant yüzeyinden uygulandı. Her tabakada LED ışık cihazı kullanılarak örneklerin polimerizasyonu gerçekleştirildi. Örnekler, bitirme diskleriyle cilalandıktan sonra 37 °C da 24 saat distile su ortamında bekletildi. Tüm örneklerin yüzey pürüzlülüğü değerleri (Ra) profilometre cihazıyla ölçüldü. İlk ölçümlerden sonra yüzeylere % 35 hidrojen peroksit içeren beyazlatıcı ajan uygulandı ve bu işlem sonrası yüzey pürüzlülük ölçümleri tekrarlandı. Çalışmamızdan elde edilen veriler parametrik test varsayımlar yerine getirildiğinden (Kolmogorov –Simirnov), varyans analizi (ANOVA) ve Tukey testleri kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi. BULGULAR: Profilometrik değerlendirmeler, beyazlatma ajanı uygulanan tüm örneklerin yüzey pürüzlülüğünde küçük bir artış olduğunu göstermiştir. Gruplara başlangıç ve tedavi sonrası ölçümleri karşılaştırıldığında ölçümler arası farklılık istatistiksel olarak önemsiz bulundu (p>0,05). SONUÇ: %35 Hidrojen peroksit içeren ofis tipi beyazlatma ajanı, nanohibrit ve mikrohibrit yapıdaki kompozit rezinlerin yüzeylerinde pürüzlülük bakımından fark olusturmamıstır.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Tip 2 diyabetli kadın hastalarda serum magnezyum düzeyi ile cinsel fonksiyonlar arasındaki ilişki
    (Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi, 2025) Kaya, Seher; Keşkek, Şakir Özgür
    Tip 2 diyabetin görülme sıklığı hızla artmakta ve kontrol edilemeyen kronik hiperglisemi ciddi komplikasyonlara yol açmaktadır. Cinsel işlev bozukluğu karmaşık bir patogenezi olan diyabetin yaygın fakat ihmal edilen komplikasyonlarından biridir. Magnezyum, glukoz homeostazisinde ve insülin duyarlılığında rol oynayan önemli bir hücre içi katyon olup tip 2 diyabetli hastalarda seviyelerinin düşük olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada tip 2 diyabetli kadın hastalarda serum magnezyum düzeyleri ile cinsel işlev bozukluğu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Kesitsel olarak planlanan bu çalışmaya 167 tip 2 diyabetli ve 168 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 335 kadın dahil edildi. Serum magnezyum seviyeleri ölçüldü ve kadın cinsel işlev fonksiyon indeksi puanları hesaplandı. Cinsel işlev bozukluğunu değerlendirmek için kadın cinsel işlev indeksinin Türkçe versiyonu kullanıldı. Magnezyum düzeyleri ile kadın cinsel işlev fonksiyon indeksi skoru arasındaki ilişki araştırıldı. Tip 2 diyabetli hastalarda serum magnezyum düzeyleri ve kadın cinsel işlev fonksiyon indeks skorları anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,001). Magnezyum düzeyleri ile kadın cinsel işlev indeksi puanları arasında anlamlı pozitif korelasyon gözlendi (p <0,001, r = 0,453). Düşük plazma magnezyum konsantrasyonları, tip 2 diyabetli kadın hastalarda cinsel işlev bozukluğuna yol açabilir. Bu nedenle tip 2 diyabetli hastalarda magnezyum düzeyleri kontrol edilmeli ve bu gibi durumlarda magnezyum takviyesi tamamlayıcı tedavi olarak düşünülmelidir.