Yazar "Adar, Adem" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • [ X ]
    Öğe
    Genç bireylerde transtorasik ekokardiyografi ile ölçülen paraaortik yağ doku kalınlığının diyastolik fonksiyon üzerine etkisi
    (Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi, 2025) Çakan, Fahri; Köktürk, Uğur; Çöllüoğlu, İnci Tuğçe; Adar, Adem; Akın, Yeşim; Önalan, Orhan
    Amaç: Bu çalışmanın amacı, genç yaş grubunda transtorasik ekokardiyografi ile ölçülen paraaortik adipoz doku (PAT) kalınlığı ile sol ventrikül diyastolik fonksiyon parametreleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel olarak tasarlanan bu çalışmaya, kardiyoloji polikliniğine başvuran 18–55 yaş arası toplam 254 birey dahil edilmiştir. Katılımcılardan detaylı tıbbi geçmiş alınmış, vücut kütle indeksi (BMI), vücut yüzey alanı (BSA) ve rutin biyokimyasal testler kaydedilmiştir. Transtorasik ekokardiyografi kullanılarak ejeksiyon fraksiyonu, sol ventrikül kas kütle indeksi ve diyastolik fonksiyonlar değerlendirilmiştir. PAT kalınlığı, çıkan aortun sinotübüler bileşkesinin 2 cm üzerindeki hipoekoik boşluk olarak tanımlanmış ve ekokardiyografi ile milimetre cinsinden ölçülmüştür. İstatistiksel analizler için IBM SPSS programı kullanılmış, parametreler arasında korelasyon, univariate ve multivariate regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %27,1’inde (n=69) diyastolik disfonksiyon saptanmıştır. Diyastolik disfonksiyon grubunda yaş (p < 0,001), beden kitle indeksi (p = 0,005), vücut yüzey alanı (p = 0,043) ve PAT kalınlığı (9,09 ± 4,26 mm vs. 6,91 ± 4,57 mm; p = 0,003) anlamlı olarak daha yüksekti. Ayrıca bu grupta sol atriyum çapı (p = 0,016), aort çapı (p < 0,001), relatif duvar kalınlığı (p = 0,003) ve sol ventrikül kütle indeksi (p = 0,012) de anlamlı şekilde artmıştı. Univariate regresyon analizinde PAT (OR = 1,10; %95 GA: 1,03–1,19; p = 0,003), yaş (OR = 1,12; %95 GA: 1,05– 1,21; p < 0,001), hipertansiyon (OR = 2,78; %95 GA: 1,49–5,17; p = 0,001), BMI (OR = 1,08; %95 GA: 1,02–1,16; p = 0,009) ve RDW (OR = 1,15; %95 GA: 1,01–1,31; p = 0,032) diyastolik disfonksiyonla anlamlı ilişkiliydi. Ancak multivariate analizde yalnızca yaş bağımsız prediktör olarak kaldı (p = 0,045; OR = 1,089; %95 GA: 1,002–1,183). Korelasyon analizinde PAT, yaş (r = 0,41; p < 0,001), BMI (r = 0,33; p < 0,001), BSA (r = 0,37; p < 0,001), LA çapı (r = 0,34; p = 0,012), RWT (r = 0,33; p = 0,014) ve LVMI (r = 0,35; p = 0,009) ile pozitif korelasyon gösterirken, E/A oranı ile negatif korelasyon saptandı (r = –0,39; p < 0,001). Sonuç: Transtorasik ekokardiyografi ile ölçülebilen paraaortik adipoz doku kalınlığı, genç bireylerde diyastolik fonksiyon bozukluğu ile ilişkili bulunmuştur. Ancak PAT, yaş ve obezite gibi geleneksel risk faktörlerinden bağımsız bir prediktör değildir. Bu sonuçlar, aort çevresindeki adipoz dokunun diyastolik disfonksiyon patofizyolojisinde olası bir rolü olabileceğini ve subklinik dönemde risk belirteci olarak değerlendirilebileceğini düşündürmektedir.